Een onderwijsproject voor kansarme kinderen in Rwanda

Interview: Méér na je vijftigste…….

Onlangs verscheen het onderstaande interview met Liesbeth van Helmond in het online magazine ‘meer dan vijftig’.

In Kigali of Sahara: nooit te oud voor idealisme

Inmiddels zijn er al 8 voorschoolse opvangverblijven dankzij Liesbeth van Helmond en vrijwilligers opgericht.

Bij het woord idealisme denken we vaak aan jongeren. Maar er zijn heel wat 50-plussers die hun idealen alsnog waarmaken, soms zelfs op een ander continent…

Voor oud leerkracht Liesbeth van Helmond begon het allemaal in een vliegtuig op weg naar Oeganda voor vrijwilligerswerk. Daar ontmoette ze de Rwandese man Steve die haar zei: ‘mensen als u kunnen we in Rwanda goed gebruiken’. Na drie weken besloot ze naar Rwanda te reizen en werd daar getroffen door de kansarme kinderen die op straat rondhingen. Liesbeth: “Via de site Waarbenjij.nu stuurde ik toen vrienden en kennissen een mail om 5 euro te doneren. Na een jaar was dat ruim 15.000 euro geworden.”

Caregivers veelal slachtoffers van genocide

Samen met Steve ontwikkelde Liesbeth het idee scholen te stichten voor kinderen tot 6 jaar met als projectnaam Wings of a Brighter Future. In 2015 werd de eerste school geopend die ze Early Childhood Development Center(ECD) noemden. De kinderen worden begeleid door jongeren van ongeveer 25 jaar, zogenaamde caregivers die vrijwel allemaal (in)direct slachtoffers zijn van de genocide in Rwanda.

Idealisme als olievlek

In Nederland ontwikkelde Liesbeth met enthousiaste vrijwilligers allerlei schoolmaterialen voor voorbereidend reken- en taalonderwijs zoals memoryspellen en rekenkisten. Het initiatief breidde zich als een olievlek uit. “Behalve particulieren doneren nu ook bedrijven: mensen vinden het fijn mee te werken aan een kleinschalig project waar geen geld aan de strijkstok blijft hangen”, vertelt ze enthousiast.

Coachen van caregivers

Inmiddels zijn er 8 ECD’s geopend en werkt er een team van zes vaste vrijwilligers in Rwanda waaronder een advocaat die gaat zorgen dat Wings of a Brighter Future een internationale NGO wordt (International Non Governmental Organisation). Daardoor kunnen ze bijvoorbeeld ook subsidies van grotere organisaties ontvangen. De acht schooltjes worden ondersteund vanuit Nederland met meubilair en lesmateriaal.
Maar de belangrijkste taak van Liesbeth is momenteel het coachen van een vrijwilligster in het leren omgaan met het lesmateriaal zodat zij kan zorgen voor kennisoverdracht in trainingen van caregivers.

Voorschools leren net als rijke kinderen

“Zo is er een pakket met blokken en cijfers. Dan leg ik die vrijwilligster uit dat je kinderen daar wel tien verschillende dingen mee kan leren. Zij op haar buurt geeft die kennis door aan de caregivers. Zo krijgen kansarme kinderen tot 6 jaar de mogelijkheid om voorschools al te leren, iets dat eigenlijk nog alleen voor rijke mensen in Rwanda is weggelegd…”

[…]  

Voor het origineel van dit interview, zie ook http://meerdanvijftig.nl/nooit-te-oud-voor-idealisme/